Prvi stоmatolozi i stomatološke ordinacije

U Kini, kao i u Francuskoj, prvi ljudi koji su se bavili lečenjem zuba i koji se smatraju pretečama današnjih stomatologa su bili berberini. Vrlo brzo su se podelili u dve grupe. Prvu su činili obrazovani i kvalifikovani stomatološki hirurzi, koji su bili obučeni da rade zahtevne i složene operacije. Drugu grupu su činili berberini, koji su bili obučeni da pružaju redovne higijenske usluge, kao što su brijanje i vađenje zuba, i neke osnovne operacije. I jedni i drugi su obavljali ove poslove u improvizovanim stomatološkim ordinacijama, koje nisu bile ni nalik ovim današnjim. Često se dešavalo da i ove improvizovane stomatološke ordinacije nisu bile mesto za sprovođenje ovih poslova, već se to obavljalo na javnim mestima, u prisustvu velikog broja ljudi.

Prema nekim podacima, berberini su vadili zube do 1215. godine, kada im je bilo zabranjeno puštanje krvi, pa su iz tog razloga prestali sa vađenjem zuba. Ovu ulogu su kasnije preuzeli kovači, vlasuljari, juveliri, pa su ih obavljali u svojim zanatskim radnjama. Posebne stomatološke ordinacije nisu bile potrebne, jer je za postupak vađenja zuba bila potrebna stolica i jednostavan alat. Malo kasnije su se pojavili profesionalni „čupači zuba“ (toothdrawers), a prvi kvalifikovani čupač zuba je bio čuveni Piter od Londona, koji je imao moto touch and go.

Ipak, 1400-te godine u Francuskoj je doneta uredba kojom se zabranjuje nekvalifikovanim berberinima da obavljaju bilo kakve hirurške intervencije, među kojima je bilo i vađenje zuba. U periodu od 1530. do 1575. godine objavljeno je u Francuskoj i Nemačkoj dosta radova na temu tretmana zuba. Ambrouz Per, poznat i kao otac hirurgije, objavio je radove koji su govorili o pravilnom održavanju i lečenju zuba. Ovaj poznati francuski hirurg – berberin je lečio zube francuskim monarsima i zaslužan je za održavanje profesije hirurg – berberin na visokom nivou.

Već od XVIII veka dolazi do objavljivanja velikog broja radova koji su se ticali stomatologije. U tom periodu su posebno značajna dela Pjera Fukarda, koji se smatra ocem moderne stomatologije. Sve je veći broj obrazovanih stomatologa, pa samim tim dolazi i do primene novih metoda, koje poboljšavaju kvalitet pruženih usluga. Stomatološke ordinacije dobijaju sasvim novi izgled, koji liči ovim današnjim. Umesto berberskih salona, sada stomatološke ordinacije bivaju opremljene specijalizovanom stolicom za pružanje stomatoloških usluga, kao i rotirajućom bušilicom.

U XIX veku dolazi do stomatoloških inovacija. Veliku zaslugu u tome ima veliki broj pravnih akata, koji su regulisali oblast stomatologije. To je period primene novih stomatoloških tehnika, kao što je ester anestezija prilikom lečenja ili vađenja zuba, i primena zlata na šupljinama. Američka stomatološka asocijacija je osnovana 1859. godine posle okupljanja 26 stomatologa. Oko 1867. Godine, dolazi do osnivanja prvog stomatološkog fakulteta u SAD-u, a Lusi Hobs Tejlor je bila prva žena koja je stekla stomatološku diplomu. Stomatološke ordinacije postaju mesto gde ljudi dolaze sa ciljem rešavanja stomatoloških problema, a 1887. godine je osnovana i prva stomatološka laboratorija, koja je bila namenjena pravljenju proteza i kruna, koje su bile specifične za svakog pacijenta.

U XX veku su otkrivene nove stomatološke tehnike i tehnologije, kao što su porcelanske krune, lokalni anestetici, plombe, četkice za zube, paste sa fluorom, stomatološki alat na vazdušni pogon, laseri, električne četkice za zube, izbeljivanje zuba, itd. Inovacija kao što je stomatološki alat na vazdušni pogon, bitno je ubrzala razvoj stomatoloških ordinacija, koje su za kratko vreme dostigle standard koji postoji i danas.